Geen rustige rentree: Humphries wint meteen weer in Leicester

Als Luke Humphries naar Leicester kwam om te kijken hoeveel energie hij nog had, heeft hij daar een aardig antwoord op gekregen. Zeven wedstrijden later stond hij alweer met een titel.

Humphries won woensdag de finale van Players Championship 33 in de Mattioli Arena met 8–4 van Niels Zonneveld. Zijn vierde Players Championship-titel van 2026, bij zijn terugkeer nadat ziekte hem aan de kant had gehouden tijdens het European Championship.

Dat is voor mij het verhaal van deze dag. Zo'n vloertoernooi winnen is al lastig genoeg als alles goed gaat. Kom je net terug en weet je nog niet hoe je een hele wedstrijddag doorkomt, dan begin je toch met een extra vraagteken.

Zo maak je een rentree af

Die finale won Humphries niet op zijn naam. Hij gooide 103,77 gemiddeld, brak Zonneveld twee keer in twaalf darts en maakte het af met een elfdarter. Als je twijfelt of je je niveau na een pauze weer kunt halen, is dat een overtuigend antwoord.

Eerder versloeg hij Gerwyn Price met 6–2 in de kwartfinale en Gary Anderson met 7–4 in de halve finale. Anderson kwam in die partij tot 106,75 gemiddeld en verloor alsnog. Dat zegt wel iets over het niveau dat je nodig hebt om op zo'n dag overeind te blijven.

Ik zou één uitslag niet meteen vertalen naar een voorspelling voor de volgende major. Maar het mooiste aan deze rentree vind ik dat Humphries juist aan het einde van een lange dag zo sterk kon afsluiten. Dat is toch wat anders dan alleen een goede eerste wedstrijd spelen.

Zonneveld verdient ook aandacht

Laten we Zonneveld niet alleen als verliezend finalist onthouden. Hij versloeg Jeffrey de Zwaan en Dirk van Duijvenbode en klopte daarna Michael van Gerwen met 7–5 in de halve finale. Weer een rankingfinale halen is gewoon een knappe prestatie, ook als die laatste partij niet jouw kant op valt.

Ook ons verhaal van gisteren over de strijd om Minehead kreeg een vervolg. Anderson schoof door zijn halve finale voorlopig de geplaatste spelers binnen. Een betere uitgangspositie na woensdag dus, maar nog geen reden om het laatste toernooi als een formaliteit te zien.

De titel is voor Humphries. Wat ik daarnaast meeneem uit Leicester: Zonneveld die opnieuw een sterke reeks neerzet, en Anderson die zijn november een flinke duw in de goede richting geeft.